آنچه از رئیس جمهور آلمان آموختم

چالش سوم این است که چگونه همانند دوره جنگ سرد، برای ایجاد یک نظم بینxad المللی مبتنی بر قواعد میان قدرت های بزرگ، اروپا و قدرتهای منطقهxad ای تلاش کنیم. اگر رفتارها از قبل قابل پیشxadبینی نباشند نمیxadتوان درصدد ثبات، رشد و امنیت باشیم. چه رفتار ملی و چه رفتار بینxad المللی تابع استخراج قواعدی است که بازیگران به آن پایبند باشند. برای کاهش تنشxadهای میان روسیه با غرب باید به دنبال تنظیم قواعد جدید باشیم. مجدداً تأکید شد که این خواسته مردم آلمان است.

چالش چهارم حفظ محیط زیست آلمان، تعطیلی تدریجی نیروگاههای هستهxad ای و حرکت به سوی استفاده از تکنولوژیxadهای برتر برای تأمین انرژیxadهای تمدیدپذیر است. مجدداً نکته حائز اهمیت اینکه این خواسته اکثریت مطلق مردم آلمان است.

طی گفت و گوها مطرح شد که در هیچ مقطع تاریخی به اندازه امروز، آلمان در این حد، امن، ثروتمند، موفق و الگو نبوده است. در شرایطی که اکثر کشورهای صنعتی، کسری بودجه قابل توجهی دارند، دولت آلمان باید نظام مالیاتی خود را ترمیم کند و از مردم کمتر مالیات بگیرد چون مازاد بودجه دارد و پول اضافه را باید به مردم برگرداند.

قدرت در آلمان در پارلمان این کشور متمرکز است و پارلمان نماد تمام اقشار اجتماعی و فکری از دست راست گرفته تا چپ میxadباشد. تمام تصمیمxadسازی های اقتصادی، اجتماعی، امنیتی و نظامی در پارلمان صورت میxadپذیرد که مظهر اراده ملت است. حتی دولت آلمان حق اعزام نیروی نظامی به خارج را ندارد و این اقدام نیازمند رأی اکثریت مطلق پارلمان آلمان است. در لابلای مباحث اساتید اقتصاد و روابط بینxad الملل با رییس جمهور آلمان گفته شد که در هیچ کشور دنیا به اندازه آلمان: اینقدر مردم به دولت، بخش خصوصی و رسانهxad ها اعتماد ندارند. این یک وجه تقریباً بیxad نظیر در مقیاس بینxad المللی است. هر فردی که سمت قبول میxadکند مرتب باید به پارلمان و حوزه انتخابیه خود پاسخ بدهد. حکمرانی فقط انتخابات نیست. در جلسات منظم هفتگی میان مردم و نمایندگان پارلمان، شهروندان مطالبه میxadکنند و نمایندگان باید پاسخگو باشند. این نزدیکxadترین نمونه قابل تصور به متون دموکراسی است.

یک استاد دانشگاه مصری به این نویسنده چند سال پیش میxadگفت: به عنوان ناظر سازمان ملل به یک کشور آسیای مرکزی برای حسن اجرای انتخابات ریاست جمهوری رفتم. دو روز قبل از انتخابات به آنجا رسیدم و متوجه شدم همه جا جشن و مهمانی است و مرا از یک مهمانی به مهمانی دیگری میxadبرند. وقتی دلیل جشنxadها را جویا شدم، گفتند برای آقای رییس جمهور است. پرسیدم کدام رییس جمهور؟ گفتند همین که انتخاب شده. گفتم انتخابات دو روز دیگر است! گفتند: شما متوجه نیستید دموکراسی ما فرق میxadکند؛ از قبل معلوم است چه کسی رییس جمهور میxadشود.

طی چند دهه اخیر، کشورهای جهان سوم، ایده دموکراسی را به استهزاء گرفتهxad اند و تبلیغات و Propaganda را جایگزین شفافیت و پاسخگویی کرده xadاند و هر چند سال یکبار نمایش انتخاباتی به راه میxadاندازند. رابرت موگابه، همچنان پس از ۳۰ سال، در انتخابات ریاست جمهوری زیمبابوه انتخاب میxadشود.

كاظم زاده, [۱۷.۰۹.۱۷ ۰۸:۲۰]
احمد کاظم زاده, [۱۷.۰۹.۱۷ ۰۸:۱۳]
دموکراسی جز نمایندگی و تحقق خواسته xadهای مردم، امر دیگری نیست. قدرت دولت آلمان ناشی از توانمندیهای بنگاه های تولیدی و تجاری و بانکی آلمانی است. دولت آلمان نه کاسب است و نه مسئولیت اشتغال را دارد، بلکه تنظیم کننده روابط معقول میان مردم و بخش خصوص برای ایجاد یک جامعه مدنی است. هارمونی میان دولت، مردم و بخش خصوصی در آلمان تقریباً در کل نظام بین xadالملل بیxadنظیر است.

و اما در رفتار و خلقیات: مهمxadترین خصلت آقای رییس جمهور، گوش کردن واقعی (و نه نمایشی) اوست. بقا و رشد سیاستمداران آلمانی در گروی گوش کردن و تحقق خواسته های مردم است. او میxadگفت بهxad طور مرتب با طیف نویسندگان، خبرنگاران، دانشگاهیان و مردم در تماس است و نظرات آنها را میxadپرسد و از این طریق به سیاستxadگذاری در پارلمان مساعدت میxadکند.

دومین خصلت، فراوان سؤال میxadکرد تا مطمئن شود موضوعی را دقیق متوجه شده است. سوم، دقت در جملهxad بندی و قالب xadبندی و استفاده صحیح از واژه xadها. چهارم، بیxad تکلفی به xadطوری که مخاطبان احساس میxadکردند با یک شخص معمولی در حال گفت و گو هستند. اساتید مهمان از ساده بودن تشریفات و احترام فوقxad العاده صحبت میxadکردند.

و پنجم، انتقال یک حسی که یک مقام اجرایی علاقمند است بیاموزد و به xadگونه xadای نظری میxadدهد که شاید او متوجه همه ابعاد موضوع نیست و باید دائماً بیاموزد، مشورت کند و نظر بخواهد؛ مدیریت و حکمرانی و سیاستxadگذاری مطلوب تنها با روابط دوطرفه دولت با جامعه و متخصصین امکانxadپذیر است.

وضعیت هیچ کشوری تصادفی نیست. حداقل، علم و تاریخ به ما میxadگویند که حکمرانی مطلوب و حکومت قاعده و قانون در نهایت تابع قابلیتxadهای قوه مقننه یک کشور است؛ قوه مقننه xadای که انعکاس طیف تفکرات و گرایشهای یک جامعه باشد. آلمانیxadها در کنار قوه مقننه، سرمایه xadای دارند که در جوامع دیگر ضعیف است: دولت، حاکمیت، بخش خصوصی، احزاب، سندیکاهای کارگری، بانکها و عموم شهروندان از یک چارچوب مستحکم قرارداد اجتماعی مبتنی بر مصلحت عامه برخوردارند. منظور از قرارداد اجتماعی: تفاهم دائمی پیرامون عموم جهتxad گیری های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و سیاست خارجی. اختلاف در آلمان انحصاراً در سیاستxadگذاریxad های جزئی است. تفاهم نه فقط در درون دولت و حاکمیت بلکه میان حاکمیت و عامه مردم. بخش خصوصی صرفاً در پی سود بیشتر نیست. سندیکاها صرفاً دنبال افزایش دستمزد نیستند. دولت عمدتاً برای رفاه مردم تصمیم میxadگیرد؛ و همه مصلحت عامه را بر منافع سازمانی خود اولویت میxadدهند. این ویژگی باعث میxadشود هماهنگی ذهنی و فکری کم نظیری در آلمان ظهور کند. اگر اکثریت مطلق در آلمان راستگو هستند بخاطر این نیست که دوره xadهای طولانی اخلاق و معنویت گذرانده xadاند بلکه به واسطه این است که سیستمی ساخته xadاند که در آن دروغxad، کاربرد ندارد. وقتی افراد در هر جایی که کار میxadکنند احساس میxadکنند که مشارکت آنها تعیین کننده است ضرورتی برای دروغ، نادرستی، فیلم بازی کردن و نمایش وجود ندارد. رییس جمهور، صدراعظم، احزاب و پارلمان در پی اصلاح دائمی آن سیستمی هستند که به نفع رفاه، سلامتی و آرامش منجر شود. بیxad دلیل نیست که در تحقیقات اخیر، ۳ شهر از ۶ شهر اول جهان که در آن کمترین استرسxadهای زندگی وجود دارد، ۳ شهر آلمانی هستند: اشتوتگارت، هانوفر و مونیخ.

حفره ی موسوم به «The Deluxe Mystery Hole»...