یک داستان عبرت اموز برای متاهلین مجرد

ﻭﻗﺘﯽ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺍﺯ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ، ﻫﻤﺴﺮﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩ، ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ، ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﺍﻭ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﺪ. ﻏﻢ ﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﺗﻮﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻣﯽﺩﯾﺪﻡ. ﯾﮑﺪﻓﻌﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ ﭼﻄﻮﺭ ﺩﻫﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﯽﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﺭﺫﻫﻨﻢ ﭼﻪ ﻣﯽﮔﺬﺭﺩ.

ﻣﻦ ﻃﻼﻕ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﻢ . ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻡ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﻢ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ، ﭼﺮﺍ؟ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻟﺶ ﺳﺮ ﺑﺎﺯ ﺯﺩﻡ. ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﻮﺩ . ﻇﺮﻑ ﻏﺬﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﯼ ﭘﺮﺕ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﺮﻡ ﺩﺍﺩ ﮐﺸﯿﺪ، ﺗﻮ ﻣﺮﺩ ﻧﯿﺴﺘﯽ! ﺁﻥ ﺷﺐ، ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺻﻼً ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﺩﯾﻢ.ﺍﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﺮﺩ . ﻣﯽﺩﺍﻧﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽﺍﺵ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺟﻮﺍﺏ ﻗﺎﻧﻊﮐﻨﻨﺪﻩﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﻫﻢ. ﻣﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ، ﻓﻘﻂ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻣﯽﺳﻮﺧﺖ .

ﺑﺎ ﯾﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻋﻤﯿﻖ، ﺑﺮﮔﻪ ﻃﻼﻕ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﯿﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﺎﻧﻪ، ﻣﺎﺷﯿﻦ، ﻭ %30 ﺍﺯ ﺳﻬﻢ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﮔﻪﻫﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﯾﺰ ﺭﯾﺰ ﭘﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ . ﺯﻧﯽ ﮐﻪ 10 ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﯿﺶ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﻪ ﻏﺮﯾﺒﻪﺍﯼ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻭﻗﺖ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺪﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ ﭼﻮﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ.

حفره ی موسوم به «The Deluxe Mystery Hole»...