یک سئوال ساده همراه با پاسخی تلخ و دشوار

نوشته بهرام تهرانی نیک نژاد

با توجه به پیشرفتهای قابل توجه ای که ایران در صنایع نظامی داشته است چرا ما نمی توانیم یک خودرو ملی با کیفیت تولید کنیم ؟

پاسخ این پرسش قدری تلخ و دشوار, است زیرا :

1- استفاده مستقیم از فناوری های پیشرفته نظامی، در بخش صنایع عمومی ازجمله خودروسازی کار ساده و آسانی نیست و بسیار سخت و پیچیده است. زیرا در تولید ادوات نظامی، از جمله انواع موشک و پهباد ، تنها بر روی کارایی بالای سیستم و برتری آن تاکید میشود و مولفه هایی مانند امنیت جان مسافران، قیمت تمام شده ارزان، اندازه و طراحی زیبا، نیاز و رضایت مشتریان و سادگی و سهولت کاربرد آن، در اولویت های تولید جنگ افزارهای نظامی نیست .

2- صنعت و اقتصاد با توسعه فناوری مقوله های متفاوتی هستند و داشتن فناوری برتر لزوما به برتری صنعتی و اقتصادی و رفاه منجر نمیشود. به عنوان نمونه در استفاده از فناوری پیشرفته مورد استفاده در آیفون، اعم از صفحات حساس به سنسورهای دقیق فشار و گرما، پروسسورهای کوچک با مصرف پایین و کارایی بالا،... ده ها سال قبل در وسایل نظامی وجتهای جنگنده استفاده بسیار گسترده ای میشد و صفحات جلوی خلبانهای جتهای جنگی، در حقیقت یک آیفون های سایز بزرگ برای کنترل و هدایت پیچیده جتهای جنگی است. اما سالها این تکنولوژی نتوانست راه خود را به میان بازار باز کند و نابغه ای مانند استیو جابز را نیاز داشت که نیاز مشتریان را بخوبی بشناسد و با مهندسی شگفت انگیز، این محصول پیچیده را کوچک سازی کرده و با تهیه زنجیره موثر تامین قطعات، قیمت آن را هزاران برابر کاهش دهد. همچنین با فراهم کردن طیف وسیعی از اپلیکیشن ها و اپ استور برای دانلود موسیقی و فیلم، توانست ارزش افزوده این محصول را به مردم نشان دهد و بدین ترتیب بازار گسترده جهانی را برای محصولات اپل بوجود بیاورد.

حفره ی موسوم به «The Deluxe Mystery Hole»...