چگونه در انتخابات تقلب کنیم؛ معرفی کتاب

چگونه در انتخابات تقلب کنیم نوشته نیک چیزمن و برایان کلاس، یک کتاب روانشناسی است که در سال ۲۰۱۸ انتشار یافت و تاکنون به یکی از بحث‌برانگیزترین و آموزنده‌ترین کتاب‌های دهه ۲۰۰۰ تبدیل شده است. تحلیل سیاسی در این کتاب پیشگامانه، برخی از شیوه‌های رژیم‌های استبدادی و نحوه مقابله مسالمت‌آمیز با آنها را روشن می‌کند.

شرح محتوای کتاب

تحلیلی جذاب از روش‌های شبه‌دموکراتیک که توسط مستبدان در سراسر جهان برای حفظ کنترل به کار گرفته می‌شود

برخلاف آنچه معمولاً تصور می‌شود، رهبران اقتدارگرایی که با برگزاری انتخابات موافقت می‌کنند، عموماً می‌توانند بیشتر از خودکامگانی که از دادن رأی به مردم خودداری می‌کنند، در قدرت بمانند. در این کتاب جذاب و تحریک‌آمیز، نیک چیزمن و برایان کلاس، محدودیت‌های انتخابات ملی را به عنوان ابزاری برای ترویج دموکراسی‌سازی آشکار می‌کنند و شش استراتژی اساسی را که دیکتاتورها برای تضعیف روند انتخابات به منظور تضمین پیروزی خود استفاده می‌کنند، آشکار می‌کنند. چیزمن و کلاس مطابق تجربیات دست اول خود به عنوان ناظران انتخابات و صدها مصاحبه با روسای جمهور، نخست وزیران، دیپلمات‌ها، مقامات انتخاباتی و توطئه‌گران، نمونه‌هایی از تقلب در انتخابات را از آرژانتین تا زیمبابوه، از جمله نمونه‌های قابل توجه از برزیل، هند، نیجریه، روسیه و ایالات متحده، مستند می‌کنند. این مطالعه‌ی آموزنده، مروری هوشیارانه بر سیاست‌های حرفه‌ای فاسد ارائه می‌دهد و در عین حال زمینه فکری حاصلخیزی را برای توسعه راه‌حل‌های به‌روز برای محافظت از دموکراسی در برابر براندازی اقتدارگرایانه فراهم می‌کند.

تمرکز کتاب بدیهی است و اعتبار نویسندگان با توجه به تجربه آنها غیرقابل انکار است. به عنوان یک عاشق کتاب و عاشق دموکراسی، عنوان و خلاصه داستان بلافاصله توجه من را جلب کرد و بلافاصله آن را به لیست «کتاب‌هایی که باید بخوانم» اضافه کردم.

در ادامه، نگاهی به یکی از بهترین نقدهای این کتاب که توجه من را جلب کرد، می‌اندازیم، نوشته‌ی یکی از خوانندگان سایت Good Reads که نام مستعارش Sipho است. «این کتاب مشخص می‌کند که چگونه انتخابات، رهبران اقتدارگرا را قادر می‌سازد تا قدرت را حفظ کنند. بدیهی است که در حالی که تعداد انتخابات‌های برگزار شده در سراسر جهان در حال رشد است، جهان (به طور کلی) از هر نظر کمتر دموکراتیک می‌شود.

این تناقض توسط نویسندگان در 8 فصل شرح داده شده است که ایده «جعبه ابزار دیکتاتور» - 6 روشی که معمولاً برای تقلب در انتخابات استفاده می‌شود - را توسعه می‌دهد. سپس کتاب با توصیه‌هایی در مورد چگونگی دشوارتر کردن فساد انتخاباتی به خاتمه می‌رسد.

نکات کلیدی

1. تقلب نامرئی

این اتفاق قبل از اینکه حتی رأی‌ها داده شوند، رخ می‌دهد. آنها عادت دارند زمین بازی را «نامسطح» کنند.

رایج‌ترین اشکال تقلب نامرئی عبارتند از:

(1) تقسیم‌بندی حوزه‌های رأی‌گیری - این اساساً به معنای تغییر حوزه‌های رأی‌گیری است.

(2)تغییر حوزه‌های رأی‌گیری - ایجاد موانع برای ثبت‌نام/رأی‌گیری (به عنوان مثال قوانین شناسایی رأی‌دهندگان ایالات متحده)

(3)حذف سیاسی - دشوار کردن مشارکت سیاستمداران مخالف.

2. تهیه رأی

این استفاده از شبکه حمایت برای پیشبرد اهداف سیاسی است. با این حال، خطری در ارتباط با این امر وجود دارد. اگر شما اگر به وعده‌ها عمل نشود، مردم فقط پول را می‌گیرند و با وجدان خود رأی می‌دهند.

از آنجا که نظام‌های سیاسی اغلب به نیازهای مردم بی‌توجه هستند، رأی‌دهندگان زمان قبل از انتخابات را فرصتی برای حداقل به دست آوردن چیزی می‌دانند.

این تا حدودی بیان می‌دهد که چرا انتخابات در برخی از نقاط جهان بسیار پرهزینه است.

احزاب مخالف معمولاً وقتی به منابع (مثلاً اعتبار از بانک‌ها) دسترسی دارند، موفق‌تر هستند. این بیان می‌دهد که چرا خودکامگان تمایل دارند کنترل‌ها/مقررات سختگیرانه‌ای را بر خدمات مالی اعمال کنند.

روش‌های رایج برای خریداری رأی:

(1)متقاعد کردن مردم به اینکه رأی آنها مخفی نیست

(2)نظارت بر رأی‌گیری در سطح جامعه

(3)افراد بیشتری را برای ثبت‌نام در رأی‌گیری کمکی ترغیب کنید.

مشکل روش‌های کم شدن تهیه رأی این است که ممکن است میزان مشارکت رأی‌دهندگان را نزول دهد. در این راستا، احتمالاً بهتر است مردم را تشویق کنیم که هدایا را بگیرند و با وجدان خود رأی دهند.

راه حل‌های دیگر:

(1)آموزش رأی‌دهندگان - این یک راه حل محدود است

(2) توسعه اقتصادی - این نیز محدود است زیرا طبقه متوسط ​​اغلب سفارش رأی را تأمین مالی می‌کند و ممکن است خود مستعد ابتلا به رشوه.

3. تفرقه بینداز و حکومت کن

استفاده از خشونت سیاسی زمانی محتمل‌تر است که:

(1)مقامات در سیستم‌های سیاسی ضعیفی فعالیت کنند و

(2)از حمایت یک کشور قدرتمند/ثروتمند برخوردار باشند.

4. هک کردن انتخابات

گزارش‌ها جعلی به خودکامگان کمک می‌کند تا روایت‌هایی را که علیه موضع دولت هستند، به عنوان دروغ بی‌ارزش جلوه دهند. از سوی دیگر اعتماد رأی‌دهندگان به نهادها و حقایق را کم شدن می‌دهد.

دموکرات‌های قلابی اغلب از ابزارهای دیجیتال نیز برای اطمینان از اینکه مردم خود را سانسور می‌کنند، استفاده می‌کنند.

از داده‌های شخصی برای تأثیرگذاری بر رأی‌دهندگان استفاده شده است، مانند رسوایی کمبریج آنالیتیکا.

سایر اشکال هک شامل هک کردن دستگاه‌های رأی‌گیری یا رأی‌گیری الکترونیکی، فهرست رأی‌دهندگان و جدول‌بندی نهایی است.

راه‌حل‌های مشکل هک کردن می‌تواند این باشد که احزاب مخالف، همانطور که در غنا اتفاق افتاد، نتایج را به طور مستقل جدول‌بندی کنند. می‌توان با راه‌اندازی سایت‌هایی برای ارزیابی صحت نتایج، با داده‌ها تازه جعلی مقابله کرد - اما این سایت‌ها احتمال کمتری برای جذب ترافیک دارند.

5. پر کردن صندوق‌های رأی

این خطرناک‌ترین نوع تقلب است و اغلب به عنوان آخرین راه حل یا در ترکیب با سایر روش‌ها استفاده می‌شود. این روش از سوی دیگر پیروزی را تضمین نمی‌کند - همانطور که در سال 2007 در کنیا اتفاق افتاد.

چهار استراتژی اصلی:

(1) رأی‌گیری چندگانه

(2) وادار کردن رأی‌دهندگان زیر سن قانونی یا ثبت‌نام نشده به رأی دادن

(3) پر کردن صندوق‌ها با برگه‌های رأی اضافی

(4) دستکاری در فرآیند شمارش.

یکی از قابلیت‌های ذاتی پر کردن صندوق‌های رأی، وسوسه تقلب بیش از حد است. نقطه مطلوب برای اختلاف پیروزی 5 تا 15 درصد است. اختلاف خیلی کم، تحقیقات را به خود جلب می‌کند زیرا رقابت بسیار نزدیک است، در حالی که اختلاف خیلی زیاد باورکردنی نیست. راه‌حل‌های ممکن برای این مشکل:

(1) ناظران محلی و جامعه مدنی می‌توانند شمارش موازی و مستقل آرای خود را داشته باشند.

(2) فناوری بیومتریک

(3) اعزام ناظران به مناطق دورافتاده

6. انتخابات پوتمکین

این‌ها انتخابات‌هایی هستند که به‌طور خاص برای نمایش برگزار می‌شوند - آن‌ها ظاهری از آزاد و عادلانه بودن را ارائه می‌دهند.

خودکامگان انتخابات برگزار می‌کنند زیرا این امر شانس بقای رژیم را بیشتر شدن می‌دهد.

کشورهای غربی اغلب آگاهانه از انتخابات ساختگی حمایت می‌کنند:

(1) برای حفظ روابط خوب و پیگیری دستور کارهای ژئوپلیتیکی خود

(2) زیرا برخی از کشورها در موقعیت‌های استراتژیک قرار دارند، مثلاً متحدان در "جنگ علیه تروریسم"

(3) زیرا افشای تقلب انتخاباتی می‌تواند باعث خشونت و بی‌ثباتی در آن کشور شود

(4) زیرا افشای تقلب با دستاوردهای دیپلماتیک معکوس همراه است، مثلاً منجر به عدم اجازه ورود به مأموریت‌های ناظران آینده می‌شود

(5) زیرا آن‌ها عمداً استاندارد یک انتخابات قابل قبول را بسته به کشور افت می‌دهند. با گابن متفاوت از آلمان رفتار می‌شود

(6) انتخابات ناقص ممکن است پیشرفتی نسبت به انتخابات گذشته و پایه و اساس انتخابات بهتر در آینده باشد.

با این حال، می‌توان به خوبی استدلال کرد که پایین آوردن استاندارد، خودکامگان را از اصلاحات واقعی منصرف می‌کند.

راه‌هایی که کشورهای غربی در تقلب مشارکت دارند:

(1) چشم‌پوشی

(2) تأیید انتخابات، حتی پس از مطرح شدن مسائل توسط ناظران

باید اقدامات بیشتری برای تقویت نقش ناظران انجام شود. روش‌های نظارت تغییر چندانی نکرده‌اند، در حالی که اشکال دستکاری انتخاباتی پیشرفته‌تر شده‌اند. ناظران اغلب از نظر منابع محدود هستند و اجازه ندارند به بخش‌های «خطرناک‌تر» بروند، اما این اغلب جایی است که دستکاری اتفاق می‌افتد. در برآیند، اکثر آنها تا زمانی که خشونت آشکاری وجود نداشته باشد، انتخابات را تأیید می‌کنند.

ناظران زامبی توسط خودکامگان برای تأیید انتخابات تقلبی استفاده می‌شوند. این ناظران اغلب توسط رژیم‌های اقتدارگرا حمایت می‌شوند، اما اغلب نام‌های مستقلی دارند.

گروه‌های نظارتی مستقل، مانند مرکز کارتر، بهترین امید برای محکوم کردن انتخابات ساختگی در شرایط فعلی هستند.

7. برآیند‌گیری - چگونه تقلب را سخت‌تر کنیم

چرا از انتخابات محافظت کنیم؟ یا بهتر بگوییم، چرا به ایالت‌های تک حزبی در رواندا اجازه ندهیم؟ – روی هم رفته، دموکراسی‌ها به حقوق بشر احترام می‌گذارند.

– اکثر مردم ترجیح می‌دهند در یک جامعه دموکراتیک زندگی کنند، البته با توجه به حق انتخاب.

– رژیم‌های سرکوبگر، اغلب، از نظر اقتصادی کارایی خوبی ندارند. موفقیت‌ها بیشتر ناهنجاری هستند تا قاعده.

– اکثر کشورها در شرایط فعلی انتخابات برگزار می‌کنند – بهبود آنها آسان‌تر از توسعه اشکال تازه حکومت است.

شش مزیت انتخابات تقلبی برای خودکامگان:

(1) اغلب حداقل استانداردهای لازم برای پیوستن به سازمان‌های منطقه‌ای و بین‌المللی مانند AU و SADC انتخابات است.

(2) دسترسی به وام و کمک

(3) روابط عمومی – برای نشان دادن اینکه رهبر مورد علاقه مردم است (عکس‌ها تجمعات و آرای واقعی)

(4) ایجاد کنترل شدیدتر بر حزب حاکم

(5) ایجاد تفرقه در احزاب مخالف.

(6) تسهیل نوسازی نخبگان و حفظ تازگی رهبری. راه‌های ممکن برای دشوار کردن تقلب:

کشورهای دموکراتیک می‌توانند از حمایت مالی و سیاسی از دولت‌هایی که حقوق بشر را نقض می‌کنند، خودداری کنند.

کشورهای غربی باید ثابت قدم باشند و به مسائل کشورهای خود رسیدگی کنند.

نهادهای منطقه‌ای باید انتخابات ساختگی را محکوم کنند.

اصلاح نهادها

اصلاح فرآیند نظارت بر انتخابات برای بیشتر شدن هزینه سیاسی تقلب از طریق (الف) نظارت بر استقرار بیانات بیومتریک، ذخیره‌سازی داده‌ها و غیره؛ (ب) امتناع از نظارت بر انتخابات در کشورهایی که توصیه‌های قبلی را اعمال نکرده‌اند، (ج) اصرار بر اینکه همه ناظران بیانیه مشترکی صادر کنند - برای مقابله با ناظران زامبی.

دیجیتالی کردن انتخابات با استفاده از ثبت بیومتریک - این کار از شر رأی‌دهندگان خیالی خلاص می‌شود و تضمین می‌کند که مردم فقط یک بار رأی می‌دهند. هنگام شمارش، همزمان با شمارش دستی، شمارش دیجیتالی نیز داشته باشید. اما اگر کمیسیون انتخابات به خطر بیفتد، این بی‌فایده است.

حمایت بیشتر از جامعه مدنی و احزاب مخالف.

حاصل‌گیری

این یک مطالعه عالی بود. در اواخر سال، می‌توانم بگویم که این بهترین مطالعه‌ای بود که امسال خوانده‌ام. این کتاب، که هم آموزنده و هم بسیار ساختارمند است، برای کسانی که نگران سلطه‌ی حکومت‌های تمامیت‌خواه در دنیای مدرن هستند، خواندنی و ضروری است. حقیقتاً...

«یک منبع ارزشمند در مبارزه برای دموکراسی.»